آب زنید راه را هین که نگار می رسد - مولوی

آب زنید راه را هین که نگار می رسد ----- مژده دهید باغ را بوی بهار میرسد

راه دهید یار را، آن مه ده چهار را ----- که از رخ نور بخش او نور نثار میرسد

چاک شده است آسمان، غلغله ایست در جهان ----- عنبر و مشک می دمد،  سنجق یار میرسد

رونق باغ میرسد، چشم و چراغ میرسد ----- غم بکناره میرود مه بکنار میرسد

تیر روانه میرود، سوی نشانه میرود ----- ما چه نشسته ایم پس شه ز شکار میرسد

باغ سلام میکند، سرو قیام میکند ----- سبزه پیاده میرود، غنچه سوار میرسد

خلوتیان آسمان تا چه شراب میخورند ----- روح خراب و مست شد، عقل خمار میرسد

چون برسی به کوی ما، خامشی است کوی ما ----- زآنکه ز گفت و گوی ما گرد و غبار میرسد

غزل از مولانا جلال الدین محمد مولوی بلخی رومی (غزلیات شمس)

درود و صد درود بر روان پاک و بلندش