دو بیتی های باباطاهر عریان (1)
تنِ محنت کشی دِیرُم خدایا ------ بِبَندُم شال و می پوشم قَدَک را
دل حسرت کشی دِیرُم خدایا ------ بِنازُم گردشِ چرخ و فلک را
زِ شوق مسکن و دادِ غریبی ------ بِگردُم آب دریاها سراسر
به سینه آتشی دِیرُم خدایا ------ بشویُم هر دو دست بی نمک را
ته که ناخوانده ای علم سماوات ------ بی ته یارب، به بُستان، گُل نَرویا
ته که نابرده ای ره در خرابات ------ اگر رویا، کَسَش هرگز مَبویا
ته که سود و زیانِ خود ندانی ------ بی ته هر کس به خنده لب گشایه
به یاران کِی رسی هیهات، هیهات ------ رخش از خونِ دل، هرگز مَشویا
دِلی دِیرُم خریدار محبّت ------ کزو گرم است بازار محبّت
لباسی بافتُم بر قامت دل ------ ز پود مِحنَت و تار محبّت
دوبیتی ها از باباطاهر عریان
درود و هزاران درود بر روان پاک و بلندش
+ نوشته شده در شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۸۹ ساعت ۱:۳ ب.ظ توسط دماوند
|
بنام خداوند جان و خرد