از خدا جوییم توفیق ادب مثنوی معنوی (مولوی)
از خداوند ولی التّوفیق در خواستن توفیق رعایت ادب در همه حالها و بیان کردن وخامت ضررهای بی ادبی
از خدا جوییم توفیق ادب ------ بی ادب محروم شد از لطف رب
بی ادب تنها نه خود را داشت بد ------ بلکه آتش در همه آفاق زد
مایده از آسمان در می رسید ------ بی صداع و بی فروخت و بی خرید
در میان قوم موسی چند کس ------ بی ادب گفتند کو سیر و عدس
منقطع شد نان و خوان آسمان ------ ماند رنج زرع و بیل و داسمان
باز عیسی چون شفاعت کرد حق ------ خوان فرستاد و غنیمت بر طبق
باز گستاخان ادب بگذاشتند ------ چون گدایان زلّها برداشتند
لابه کرده عیسی ایشان را که این ------ دایمیست و کم نگردد از زمین
بدگمانی کردن و حرص آوری ------ کفر باشد پیش خوان مهتری
زآن گدارویان نادیده ز آز ------ آن در رحمت بر ایشان شد فراز
ابر برنآید پی منع زکات ------ وز زنا افتد و با اندر جهات
هرچه بر تو آید از ظلمات و غم ------ آن ز بی باکی و گستاخیست هم
هر که بی باکی کند در راه دوست ------ ره زن مردان شد و نامرد اوست
از ادب پر نور گشتست این فلک ------ وز ادب معصوم و پاک آمد ملک
بد ز گستاخی کسوف آفتاب ------ شد عزازیلی ز جرات ردّ باب
از دفتر اول مثنوی معنوی از مولانا جلال الدین محمد مولوی بلخی رومی
هزاران درود و احترام بر روان پاک و بلندش
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۷ ساعت ۹:۴۹ ب.ظ توسط دماوند
|
بنام خداوند جان و خرد