ای رونق هر گلشنی و ای روزن هر خانه ای (مولوی)
ای رونق هر گلشنی وای روزن هر خانه ای -- هر ذره از خورشید تو تابنده چون دُرّ دانه ای
ای غوث هر بیچاره ای واگشت هر آواره ای --- اصلاح هر مکاره ای مقصود هر افسانه ای
ای حسرت سرو سهی ای رونق شاهنشهی -- خواهم که یاران را دهی یک یاری ای یارانه ای
در هر سری سودای تو در هر لبی هیهای تو ------ بی فیض شربتهای تو عالم تهی پیمانه ای
هر خسروی مسکین تو صید کمین شاهین تو ------ و ای سلسله تقلیب تو زنجیر هر دیوانه ای
هر نور را ناری بود با هر گلی خاری بود ------ بهر حرس ماری بود بر گنج هر ویرانه ای
ای گلشنت را خار نی با نور پاکت نار نی --- برگرد گنجت مار نی نی زخم و نی دندانه ای
یک عشرتی افراشتی صد تخم فتنه کاشتی ------ در شهر ما نگذاشتی یک عاقلی فرزانه ای
اندیشه و فرهنگها دارد ز عشقت رنگها ------ شب تا سحرگه چنگها ماه ترا حنانه ای
عقل و جنون آمیخته صد نعل در ره ریخته ------ در جعد تو آویخته اندیشه همچون شانه ای
ای چشم تو چون نرگسی شد خواب در چشمم خسی - بیدار میکنم بسی لیک از پی دانگانه ای
بقال با دوغ جانش مراقب لب خمش ------ تا روز بیدار و بهش بر گوشه دکانه ای
چون روز گردد می دود از بهر کسب و بهر کد --- تا خشک نانه او شود مشتری ترنانه ای
ای مزرعه بگذاشته در شوره گندم کاشته ------ ای شعله را پنداشته روزن تو چون پروانه ای
امروز تشریف دهد تفهیم و تشریفت دهد ------ ترکیب ئ تالیفت دهد با عقل کل جانانه ای
خامش که تو زاین رسته ای ز این دامها برجسته ای --- جان و دل اندر بسته ای در دلبر فتانه ای
غزل از مولانا جلال الدین محمد مولوی بلخی رومی (غزلیات شمس)
درود و صد درود بر روان پاک و بلندش
بنام خداوند جان و خرد