الا یا ایها الساقی ادرکاسا و ناولها ------ که عشق اسان نمود اول ولی افتاد مشکلها

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم ------ جرس فریاد میدارد که بربندید محملها 

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل ------ کجا دانند حال ما سبک باران ساحلها 

ببوی نافه کآخر صبا زان طره بگشاید ------ زتاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دلها

همه کارم ز خود کامی به بد نامی کشید آخر ------ نهان کی ماند ان رازی کزو سازند محفلها 

بمی سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید ------ که سالک بیخبر نبود ز راه و رسم منزلها 

حضوری گر همی خواهی ازو غایب مشو حافظ ---- متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها 

غزل از خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی

شاعر بزرگ غزلسُرای ایران زمین 

درود و صد درود بر روان پاک و بلندش